De Volkscommissariaten
De regering ten tijde van Boelgakov werd de Совет народных коммисаров (Sovjet narodnych kommisarov) of de Raad van Volkscommissarissen genoemd. In het Russisch werd dat afgekort tot Совнарком of Sovnarkom. Dat was een door Leon Trotski bedachte anti-burgerlijke naam voor het bolsjevistische kabinet.
De minister-president droeg de ambtstitel Voorzitter van de Raad van Volkscommissarissen.
Tot 1946 werd de functie van een minister in de regering van de Sovjet-Unie uitgevoerd door een Народный комиссар (Narodny komissar) of Volkscommissaris, afgekort Narkom. Een ministerie werd een Народный комиссариат (Narodny komissariat) of Volkscommissariaat genoemd, afgekort Narkomat. Ook alle afzonderlijke Sovjetrepublieken kenden in deze periode een Raad van Volkscommissarissen.
In 1946 werd de Raad van Volkscommissarissen of Sovnarkom hernoemd tot Совет Министров (Sovjet Ministrov) of de Raad van Ministers, afgekort Совмин of Sovmin. De Volkscommissarissen en Volkscommissariaten werden Ministers en regeringsdepartementen.
Twee Volkscommissariaten speelden een belangrijke rol in De meester en Margarita, en tevens in het leven van Boelgakov zelf. Het NKVD, bevoegd voor binnenlandse zaken dat de geheime politie onder zijn bevoegdheid had, en het Narkompros, dat ondermeer de censuur organiseerde.
Het NKVD
In de tijd waarin Boelgakov aan De meester en Margarita werkte was het Народный комиссариат внутренних дел (НКВД) of Volkscommissariaat voor Interne Zaken (NKVD) onder meer verantwoordelijk voor de geheime politie, die van juli 1934 tot augustus 1943 de naam droeg van Главное управление государственной безопасности (ГУГБ) of Hoofddirectoraat voor Staatsveiligheid (GUGB).
Het Narkompros
De Sovjetadministratie die bevoegd was voor de nationale opvoeding en andere domeinen in verband met cultuur en wetenschappen heette voluit het Народный комиссариат просвещения (Наркомпрос) of het Volkscommissariaat voor Verlichting (Narkompros). Deze administratie kende talloze diensten die moesten waken over de politieke correctheid van de verschillende kunstuitingen, en oefenden een verregaande censuur uit.
